8.ระเบียบวินัย

ให้คำจำกัดความของคำว่า ระเบียบวินัย

คนส่วนใหญ่มักเข้าใจว่า ระเบียบวินัย หมายถึง การลงโทษเพื่อให้เชื่อฟัง แต่คำจำกัดความเช่นนี้ ยังมีความหมายแคบเกินไป คำว่า “ระเบียบวินัย” ตรงกับคำในภาษาอังกฤษว่า ซึ่งแผลงมาจากคำว่า “สาวก” หรือ ในภาษาอังกฤษ และทั้งสองคำนี้มีรากศัพท์มาจากภาษาละติน ซึ่งหมายความถึง นักเรียน คำนี้ให้ภาพพจน์ของการให้คำแนะนำ ให้ความรู้ และให้การฝึกฝน ระเบียบวินัยเกียวข้องกับการสร้างลักษณะนิสัยของเด็ก โดยอาศัยการหนุนน้ำใจให้กระทำพฤติกรรมที่ดีอยู่แล้วต่อไป และแก้ไขพฤติกรรมที่ไม่ถูกต้อง การลงโทษ เป็นเพียงส่วนหนึ่งของระเบียบวินัย ซึ่งถูกนำมาใช้เป็นตัวกำหนด ห้ามพฤติกรรมที่ไม่ได้รับการยอมรับเพียงชั่วคราว

การลงโทษเด็ก เมื่อแสดงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ไม่ได้ทำให้เด็กมีพฤติกรรมที่ดีโดยอัตโนมัติ การฝึกวินัย ยังหมายถึง หน้าที่รับผิดชอบของพ่อแม่ ที่จะต้องสอนให้ลูกมีพฤติกรรมที่ดี ทดแทนพฤติกรรมที่ไม่ได้รับการยอมรับ การฝึกวินัย ยังหมายความถึง การอบรมเลี้ยงดู และ การกำหนดของเขตพฤติกรรมให้ลูกอีกด้วย ช่างสวนที่ดีจะดูแลเอาใจใส่ รดน้ำพรวนดิน ต้นพืชที่เขาปลูกเพื่อให้ผลผลิตที่ดี ในขณะที่วัชชพืชสามารถเจริญเติบโตได้เอง อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องมีใครดูแล ดังนั้น เราจึงต้องฝึกฝนลูกของเรา การเข้าใจว่าการฝึกวินัยมีความหมาย ครอบคลุมสิ่งต่าง ๆ ที่หลากหลาย ซึ่งเราสามารถนำมาใช้ฝึกวินัยได้ การฝึกวินัย หมายความรวมถึง ทุกสิ่งที่พ่อแม่ทำ หรือพูด เพื่อให้เด็กมีการเรียนรู้ และ พัฒนาตนเอง สู่การมีวุฒิภาวะที่สมบูรณ์

 2) เป้าหมายของการฝึกวินัย

 พ่อแม่ต้องถามตัวเองอยู่เสมอ ๆ ว่า “เราทำเช่นนี้เพื่ออะไร เป้าหมายของการฝึกวินัยลูก ในลักษณะนี้คืออะไร?”

 3) รูปแบบของการฝึกวินัย

 วิธีการตอบสนองของเด็ก ต่อการฝึกวินัยของพ่อแม่ มีความหลากหลายกว่าวิธีการฝึกวินัย ที่พ่อแม่นำมาใช้ คำแนะนำต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ อาจเป็นประโยชน์สำหรับคุณ

 - วิธีการในแง่บวก ก่อให้เกิดการปรับปรุงแก้ไข พฤติกรรมได้รวดเร็วกว่า วิธีการในแง่ลบ

- กล่าวคำชมเชย มากกว่า คำตำหนิวิจารณ์

- คิดล่วงหน้าถึงปัญหา ที่อาจเกิดขึ้นได้ และ จัดการกับมันก่อนที่ความขัดแย้งจะเกิดขึ้น

 - ให้กำลังใจ มากกว่า คอยวิพากษ์วิจารณ์

 - พยายามตั้งอยู่บนพื้นฐานของความยุติธรรม

 - ฟังคำอธิบายจากผู้อื่น ก่อนที่จะด่วนสรุป ตัดสินใจในขั้นสุดท้าย

 - มีจุดยืนของตนเอง แต่ไม่ใช่ยืดหยุ่นไม่ได้

 - หลีกเลี่ยงคำพูดเยาะเย้ย หรือ การพูดประชดประชัน

 - ถ้าเป็นไปได้ ขอให้พยายามอธิบายเหตุผล การตัดสินใจของคุณ แต่คาดหวังการเชื่อฟังในทันที เมื่อจำเป็น

 - กำหนดขอบเขตพฤติกรรมที่ชัดเจน พยายามหลีกเลี่ยง รายละเอียดมากเกินไป หรือ รายละเอียดที่อาจก่อให้เกิดความสับสน

 - อย่าเร่งรีบในการตัดสินใจ ในขณะที่เกิดความเครียด หรือ รู้สึกอ่อนเพลีย โดยเฉพาะในการตัดสินใจขั้นสุดท้าย

 - ใช้คำว่า “อาจจะ” แทนคำว่า “ไม่” หรือ “พ่อ แม่ จะคิดดูอีกทีหนึ่ง”

 - ตระหนักถึง ความแตกต่างในตัวลูกของแต่ละคน และ พยายามตัดสินอย่างยุติธรรม

 - ถ้าหากคุณต้องใช้วิธีการในแง่ลบ เพื่อลงโทษเด็ก จงใช้มันอย่างฉลาด

 - แยกแยะความแตกต่างของการฝึกวินัย และ การลงโทษพฤติกรรม ที่เกิดจากความสะเพร่า ต้องอาศัยระยะเวลาในการแก้ไข และด้วยการย้ำเตือนความจำบ่อย ๆ ส่วนการตั้งใจทำความผิด ควรได้รับการลงโทษทันที

 - ลงโทษเด็กโดยพิจารณาจากแรงจูงใจ ที่เด็กกระทำ มิใช่ผลที่เกิดขึ้นเท่านั้น คำพูดโกหก ควรได้รับการลงโทษหนักกว่าการกินอาหารมูมมาม

 - ลงโทษอย่างเหมาะสม การทำให้เด็กขายหน้า ไม่ได้ช่วยอะไรดีขึ้น

 - พยายามหลีกเลี่ยงการฝึกวินัยบนโต๊ะอาหาร บรรยากาศที่โต๊ะรับประทานอาหาร ควรเป็นบรรยากาศที่ผ่อนคลาย และ เสริมสร้างกันและกัน

 - หลีกเลี่ยงการลงโทษที่รุนแรง จนกว่าอารมณ์ของคุณจะเย็นลง และ ควบคุมตนเองได้แล้ว การตัดสินใจโดยใช้อารมณ์ มักก่อให้ผลเสียที่คุณคงต้องเสียใจในภายหลัง

 - อย่าขู่ให้เด็กรู้สึกหวาดกลัว จงเลือกระหว่าง การลงโทษ หรือ ยกโทษให้เขาสักครั้ง

 - อย่าลงโทษให้เด็กทำในสิ่งที่เขาควรรู้สึกยินดีกับมัน เช่น พ่อแม่บางคนลงโทษให้ลูกอ่านบทกวี หรือ อ่านพระคัมภีร์ ซึ่งจะทำให้เขามีความรู้สึกแง่ลบต่อสิ่งนี้

 - พยายามตั้งกฏเกณฑ์ให้น้อยที่สุด แต่ให้กฏระเบียบที่มีอยู่มีผลบังคับใช้